In Los Tilos krijg je een indruk van de westeuropese oerbossen van miljoenen jaren geleden... Dit laurierbos, of lauriselva is een waarachtig relikwie van tertiaire flora; alleen op La Palma en La Gomera nog bewaard gebleven. Waar elders in Europa ijstijden woedden en in Afrika de Sahara verdroogde, wist deze familie van laurierachtigen zich te handhaven in Macaronesië (Canarische eilanden, Kaapverdië, de Azoren, Madeira en omringende eilanden gezamelijk) en Socotera. In dit gebied kon dit nevelwoud overleven, dankzij het gelijkmatige klimaat. De lage breedtegraad, de neerslag van de passaatwinden en de matigende invloed van de oceaan vormen de ideale omstandigheden. De passaatwolken laten op een hoogte van 600-1200 m. hun druppels achter in de vorm van ´horizontale regen´: planten en bomen laten het vocht bij aanraking van de lucht condenseren, waarna het als druppels van de bladeren valt en de grond bevochtigt.

Behalve veel verschillende en endimische laurierachtigen, zie je ook mogelijk de zeldzame duiven: Columba bollii (laurierduif) en de Columba junoniae (Rabiche duif) te zien. Maar meer kans dat je ze hoort: het heftige vleugelgeklapper als de duif voor veiliger oorden kiest.

Prachtige wandelingen kun je maken in Los Tilos. Die van Marcos y Cordero is wel de meest bekende. Je loopt 16 km. door een reeks tunnels en zal het water zien en horen vallen. Niet ongevaarlijk bij regen, maar bij droog weer zeer de moeite waard.